ยาย ต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 17 / 48

ไหนอยู่ นี่กุฏิพระหมู (พระรังสฤษดิ์ อิทธิจินฺตโก) นี่กุฏิพระพิพัฒน์ (พระครูสังฆรักษ์พิพัฒน์ จิตสุทโธ) ฯลฯ บริเวณรอบ ๆ กุฏิแต่ ละหลังก็จะมีการดูแลรักษาความสะอาด และเก็บกวาดใบไม้เป็น อย่างดี จากบริเวณกุ

บทความนี้นำเสนอภาพแห่งความสุขของคุณยายที่นั่งรถสามล้อผ่านแดนแห่งการพัฒนาวัดพระธรรมกาย โดยมีการดูแลรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบรอบ ๆ กุฏิพระต่าง ๆ คุณยายรู้สึกภาคภูมิใจเมื่อต้องเผชิญกับงานที่ต้องใช

ๆ ศาสนาอย่างดีที่สุด เพื่อให้คนรุ่นหลัง ๆ ได้ใช้กันต่อไป ดังจะได้ ยินจากคำพูดของท่านที่ว่า “ใครทำอะไร ต้องตามดูแลรักษา ไอ้คนดูแลรักษานี่สิ สําคัญ ดูสิยายสร้างวัดยังตามดูแลรักษา ยายทำไว้ให้หมด ต่อไปในอ

เนื้อหานี้เน้นถึงความสำคัญของการดูแลและรักษาองค์ประกอบทางศาสนา โดยยกตัวอย่างจากคำพูดของคุณยายที่ทำงานเพื่อสร้างวัดและรักษาความสะอาดในชุมชน แม้เวลาผ่านไปคุณยายยังคงมีความสุขและภาคภูมิใจในสิ่งที่ทำเพื่อ

เลย” พอท่านมองไปทางไหน หันไปทางไหน ก็จะจับรายละเอียด แม้จุดเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ทุกที่ ความสกปรก รกรุงรัง ความไม่ เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่สามารถเล็ดลอดสายตาคุณยายไปได้ เลย ช่างผิดกับสายตาของข้าพเจ้าที่ต้อ

บทความนี้นำเสนอประสบการณ์การสังเกตและการรักษาความสะอาดในครัวของคุณยาย ซึ่งมักจะตรวจสอบรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อาจถูกมองข้าม โดยเฉพาะการใช้ตู้สเตนเลสส์ในการเก็บอุปกรณ์ครัวอย่างมีระเบียบ คุณยายยังแบ่

เหตุปัจจัยที่จะทําให้รักษาครอบครัวหรือตระกูลให้มั่งคั่ง และยั่ง ยืนยาวนาน นอกจากนี้ท่านยังได้เมตตาอบรมสั่งสอนสมาชิกในครอบ ครัวให้ประพฤติปฏิบัติตามท่านอยู่เสมอ ๆ โดยไม่เหนื่อยหน่าย ในการพร่ำสอน แต่บางค

บทความนี้พูดถึงวิธีการในการรักษาครอบครัวให้มีความมั่งคั่งและยั่งยืน โดยการอบรมสั่งสอนสมาชิกในครอบครัวจากผู้สูงอายุ การดูแลรักษาความสะอาดและระเบียบเรียบร้อย รวมถึงการสื่อสารที่เหมาะสมในระหว่างการทำงาน

หลวงพี่อิทธิจินตโกหรือเจ้าหน้าที่ผู้ใหญ่ที่อยู่ประจำ ให้ช่วยดูแล อบรม บอกสอนพนักงาน คุณยายบอกว่า “เด็กพวกนี้ยังไม่รู้จัก อะไร นึกว่าไม่ใช่ของตัวเอง จะทำอะไรก็เลยไม่รู้จักระมัดระวัง ไม่รู้จักประหยัด ไม

เนื้อหาเกี่ยวกับหลวงพี่อิทธิจินตโกที่ดูแลและอบรมพนักงานในครัว โดยคุณยายช่วยเตือนสติให้พนักงานรู้จักระมัดระวังในการทำงาน เช่น การดูแลหม้อกะละมัง รวมถึงการจัดโต๊ะและเก้าอี้สำหรับคุณยายเพื่อความสะดวกสบาย

มองรอบ ๆ ท่านจะมีคําชี้แนะดี ๆ ให้หลวงพี่และเจ้าหน้าที่ที่ครัว ได้ฟังอยู่เสมอ ๆ ในการที่จะปรับปรุงงานครัวให้มีการพัฒนาที่ ยิ่ง ๆ ขึ้นไป ๆ บางทีขณะที่นั่ง ท่านนั่งหมุนเก้าอี้หันหน้าออกไปมองดูทาง ถนนที่

บทนี้เสนอความสำคัญของการพัฒนางานครัวและแนวทางในการปรับปรุงสภาพแวดล้อมการทำงาน โดยบรรยายถึงพฤติกรรมของคุณยายที่ใช้วิธีดูลักษณะเวลาจากดวงอาทิตย์และการปรับเปลี่ยนในการจัดเก็บวัตถุดิบต่าง ๆ เพื่อให้ครัวมี

เทอะ ๆ “ท่าน... ยายต้องไปรบกับพวกที่ชอบทําอะไรเลอะ ๆ มาทั้งวัด คนทางโลกเท่าไรนะเขาเกษียณ ยาย ๔๓ ปี แล้วยังไม่หยุดเลย” หลังจากที่ได้คุยกับหลวงพี่และนั่งพักจนหายเหนื่อยแล้ว คุณยายจึงเดินกลับโดยใช้เส้นทา

เนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาความสงบและสะอาดในวัดจากมุมมองของคุณยาย ที่ได้สนทนากับหลวงพี่และแวะเข้าไปอ่านกฎระเบียบของวัด โดยเน้นการร่วมมือในการจรรโลงพุทธศาสนาอีกด้วย ผ่านคำพูดของคุณยายที่แสดงถึงความตั้งใจใ

คุณยายบอกว่า “ยายเป็นคนวางกฎ วินัย ยายไม่รู้หนังสือ แต่สร้างวัดให้เขาอยู่ วางแผน วางกฎวินัย ไม่รู้ทำได้อย่างไร ข้างในมันสอน บุญเก่ายายคงเยอะ” แล้วท่านก็ค่อย ๆ เดินกลับไปที่พัก นี่คือภาพกิจวัตรบางส่วนบ

เรื่องราวของคุณยายผู้จัดระเบียบและสร้างวัด แม้จะไม่รู้หนังสือแต่ท่านมีความมุ่งมั่นและอดทนสูง ท่านทำงานหนักตลอดเวลาแม้ในวัย 80 ปี โดยไม่รู้สึกเบื่อหน่าย คุณยายมักจะตอบคำถามว่าท่านเหนื่อยหรือไม่ ด้วยควา

ต้นไม้ - ต้นทรงบาดาล ยายให้เขาเอามาปลูก” คุณยายชี้ให้ข้าพเจ้าดูต้นไม้ที่ขึ้นอยู่ริมน้ำ เป็นไม้พุ่มทรง ใหญ่มีดอกสีเหลือง ข้าพเจ้าเพิ่งจะทราบว่า ต้นไม้ชนิดนี้ชื่อทรง บาดาล และในเวลาต่อมาข้าพเจ้าก็ได้รู้

เนื้อหาเกี่ยวกับความรักของคุณยายที่มีต่อการปลูกต้นไม้ต่างๆ โดยเฉพาะต้นทรงบาดาลที่ขึ้นอยู่ริมน้ำ คุณยายมีพื้นที่ปลูกต้นไม้หลากหลายชนิด และเข้มงวดกับการดูแล โดยมีพันธุ์ไม้มากมายที่แสดงถึงความเชี่ยวชาญแล

ต้นแก้วที่ใหญ่มาก ประมาณว่าอายุของต้นแก้วคงเกือบเท่าอายุ ของวัด คุณยายมักจะบอกพี่อุดม (ปัจจุบันคือพระอุดม ยุติสฺสโร) ว่า “อย่าไปแตะต้องตัดแต่งอะไรต้นแก้วเชียวนะ” เนื่องจากว่า หลวงพ่อท่านรักต้นไม้เช่นก

เนื้อหานี้กล่าวถึงต้นแก้วในวัดซึ่งมีอายุเกือบเท่ากับวัดและได้รับความรักจากหลวงพ่อ คุณยายมักจะเก็บเม็ดของมันสำหรับปลูกต้นใหม่ ตลอดจนการดูแลต้นไม้หลากหลายชนิดรอบกุฏิที่มีความสำคัญในการถวายผลไม้ให้พระและ

อยู่ทั่วไป คุณยายมักจะบอกให้เก็บเอามารวม ๆ กันไว้ บางครั้ง คุณยายก็บอกว่า “เดี๋ยวหามาให้ยายกินด้วยนะ” ข้าพเจ้าทราบดีว่า ท่านไม่ได้อยากลิ้มรสความอร่อยของ มะม่วงนั้น แต่ท่านอยากลิ้มลองรสชาติแห่งความสําเ

เรื่องราวนี้บรรยายถึงความสำคัญของการปลูกต้นไม้และความสุขที่ได้รับจากผลผลิตที่ตนเองปลูก ด้วยความรักและการใส่ใจในการดูแล คุณยายสอนให้เห็นถึงคุณค่าของการทำงานและผลลัพธ์ที่ตามมา ทั้งมะม่วงและมะตูมเป็นตัวอ

ปลูกเป็นแถวเรียงรายไปจนสุดถนนหน้ากุฏิหลวงพ่อทัตตชีโว ต้น ตันหยงเป็นต้นไม้ใหญ่ขนาดกลาง มีใบเล็ก ๆ ประกอบกันเป็น ก้าน เวลาผลิใบใหม่ ๆ ดูนุ่มนวล สีเขียวสดใส ถึงเวลาใบร่วง ก็ไม่ทําให้ใบรกพื้นเหมือนไม้อื่น

บทความนี้พูดถึงการปลูกต้นตันหยงที่มีใบเล็ก ๆ และการดูแลต้นโมกซึ่งมีดอกสีขาวและกลิ่นหอมในบริเวณหน้ากุฏิหลวงพ่อทัตตชีโว โดยมีการบอกเล่าถึงการเห็นต้นกล้าของตันหยงที่โผล่ขึ้นมาและการดูแลรักษาต้นไม้โดยคุณย

หรือโน้มกิ่งลงมาดูใกล้ ๆ คุณยายจะเรียก ต้นโมก ว่า ต้นกรรไกร ๆ ด้านตรงข้ามของถนนจะมีต้นพุดอยู่ ๒-๓ ต้น คุณยายให้ พี่ประดิษฐ์เอามาปลูกไว้ ช่วงที่เอามาปลูกใหม่ ๆ เวลาเดิน ผ่านคุณยายก็จะแวะดูว่ามีใครรดน้ำ

เนื้อหาเกี่ยวกับความชื่นชอบในการปลูกต้นไม้ของคุณยาย เช่น ต้นโมก ต้นพุด และต้นกล้วย คุณยายให้ความสำคัญกับการดูแลต้นไม้และรักในความงามของดอกไม้ ทำให้เห็นคุณค่าของธรรมชาติและการใช้ชีวิตอย่างมีความสุข มีค

ทีใดท่านก็จะถอนทิ้งทันที แม้แต่ต้นไม้ที่เป็นเถาที่ขึ้นรกเลื้อย พันต้นไม้อื่น เช่น ต้นตาลึงถ้าโผล่ยอดเลื้อยพันผิดที่ไปพันต้นเข็ม บ้าง ต้นแก้วบ้าง คุณยายก็ไม่เอาไว้ ท่านจะตรงดิ่งเข้าไปถอนทิ้ง ทันทีโดยไม

บทความนี้เล่าถึงประสบการณ์ของผู้เขียนที่ยืนเคียงข้างคุณยายในการดูแลต้นไม้ในบริเวณวัดพระธรรมกาย คุณยายมีความรักในการปลูกต้นไม้และมักจะลงมือถอนต้นไม้ที่ไม่ตรงตามที่ต้องการ ไม่ว่ายอดเถาจะเลื้อยไปพันที่ไห

หลังโบสถ์มีต้นกันเกราเวลาออกดอกส่งกลิ่นหอม และต้นอื่น ๆ อีกเยอะแยะมากมาย.... เคยได้ฟังหลวงพี่วิชเชสโกท่านเทศน์ให้ฟัง ว่า กว่าจะเหลือเป็นต้นไม้ที่ขึ้นให้เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ผ่านการปลูก แล้วปลูกอีกไม่ร

บทความนี้พรรณนาเรื่องราวของคุณยายผู้มีความมุ่งมั่นในการปลูกต้นไม้ที่วัด ผ่านประสบการณ์และความพยายามท่ามกลางอุปสรรค เราจะได้เห็นถึงความอดทนและรักที่เธอมีต่อธรรมชาติ ด้วยการปลูกต้นไม้ให้ผู้ที่มาเยือนวัด

“ดีแล้วที่รู้จักเข้าวัด ถ้าเราไม่เข้าวัดตอนนี้ ตอนตาย เขาก็หามเข้าอยู่ดี จะเข้าตอนเป็นหรือตอนตาย” คุณยายท่านจะเมตตากับเด็ก ๆ มาก บางครั้งเด็กๆ ตาม คุณพ่อคุณแม่มากราบคุณยาย คุณยายก็จะจับมือจับแขนดึงตัว

เรื่องราวเกี่ยวกับคุณยายที่มีความเมตตาต่อเด็กๆ มักจะพูดคุยและแสดงความรักต่อพวกเขา คุณยายมีความเห็นเกี่ยวกับการเข้าวัดและการบวช มักจะยิ้มและให้ความหวังเพื่อส่งเสริมให้เด็กๆ มีทางเดินในชีวิตที่ดี ผ่านกา

อาทิตย์ถัดมาเขากราบคุณยายอีกครั้งพร้อมทั้งบอกชื่อ นามสกุลเพื่อขอรับภาพคืน พี่อารีพันธุ์ก็หยิบรูปภาพส่งให้คุณยาย คุณยายมองดูรูปภาพก่อนที่จะยื่นส่งให้แขกผู้นั้น พร้อมกับบอก ว่ายายช่วยให้ไปอยู่ที่สบายแล้

เนื้อหาเล่าถึงชายหนุ่มที่มาพบคุณยายเพื่อขอให้ช่วยในการขายที่ดินเนื่องจากประสบปัญหาทางการเงิน หลังจากได้รับความช่วยเหลือ เขาได้กลับมากราบคุณยายอีกครั้งพร้อมกับปัจจัยเพื่อทำบุญและแสดงความเคารพต่อคุณยาย

บางคนมีเรื่องปัจจุบันทันด่วนต้องรีบมาก่อนวันอาทิตย์ ส่วนใหญ่ จะมาดักรอ เวลาคุณยายท่านเดินออกมาจากที่พักเพื่อไปตรวจ ครัวหรือไปที่ไหนก็จะตรงเข้ามากราบ ถ้าคุณยายพบ ท่านก็ จะเมตตาพูดคุยและช่วยเหลือทุกคนไป

เนื้อหาพูดถึงคุณยายที่มีนิสัยเมตตาและช่วยเหลือผู้คน ในขณะที่ท่านไม่สบายมีผู้หญิงหนึ่งคนมาขอคำปรึกษาและความช่วยเหลือเกี่ยวกับปัญหาครอบครัว แม้ว่าท่านจะไม่ค่อยสบาย แต่ก็ยังเดินไปคุยกับน้องผู้หญิงนั้นที่

ครอบครัวที่แตกแยกต้องอยู่กับแม่เลี้ยง เล่าเรื่องให้คุณยายฟัง ไป ร้องไห้ไป คุณยายท่านก็นั่งรับฟังนานพอสมควร และได้เมตตา เตือนสติ ให้กำลังใจว่า “การได้เกิดเป็นคนเป็นของยาก ที่เป็น เป็นผลเนื่องจากอดีตที่

เรื่องราวการที่น้องผู้นั้นได้เล่าความทุกข์ใจให้คุณยายฟังเกี่ยวกับการแยกตัวของครอบครัว และได้รับคำสอนที่ทรงคุณค่าจากคุณยาย หนึ่งในข้อความที่คุณยายได้กล่าวคือ ต้องอดทนทำความดีเพราะการเกิดมาเป็นคนเป็นสิ่

แม้วันเวลาจะผ่านมานานจนคุณยายสูงอายุแล้ว ท่านั่ง สมาธิของท่านก็ยังคงตั้งตรง มั่นคง สง่างามเช่นเดิม ข้าพเจ้าได้มีโอกาสมานั่งสมาธิกับคุณยายครั้งแรกที่ ศาลาดุสิต ช่วงนั้น ทุกวันเสาร์ที่ ๓ ของเดือนในช่วงบ

แม้วันเวลาจะผ่านมานาน คุณยายสูงอายุยังมีท่านั่งสมาธิตั้งตรงและสง่างาม ข้าพเจ้าได้มีโอกาสนั่งสมาธิกับท่านที่ศาลาดุสิต ทุกวันเสาร์ที่ ๓ ของเดือน คุณยายเป็นผู้นำในการนั่งสมาธิให้กับกลุ่มบุญแก้ว ท่านมีวิธ